Thomas gaat als een trein.
Kruipt door het huis achter z’n locomotief aan,
of achter een autootje terwijl hij ‘brrrrrrr’ geluiden maakt.
Is urenlang zoet met het uit- en inpakken van de Duplodoos.
Die doos is trouwens erg handig, vindt Thomas. Multifunctioneel…
Gisteren nam Thomas eerst z’n vader bij de hand om hem naar het stereomeubel te leiden, vervolgens werd er gewezen: Thomas’ verzoek om muziek werd ingewilligd door vader. Wij zaten trouwens lekker de kranten van afgelopen tijd door te lezen op de bank, dus muziek was ook wel gepast. Thomas loopt vervolgens naar zijn gesloten Duplodoos, op 1 stap afstand draait hij zich er met zijn rug naartoe, overbrugt de afstand van de laatste stap met kleine pasjes achteruit, steekt parmantig z’n kontje achteruit – en gaat bovenop de doos zitten. STOEL! En uiterst tevreden over z’n eigen actie begint hij met z’n bovenlichaam op de muziek heen en weer te bewegen – dansen doet hij dagelijks.
Maar daar is nu ook een nieuwtje aan toegevoegd: zittend op die doos, is het meeste gewicht van z’n voetjes af. Dus nu had hij de gelegenheid om (met z’n hielen aan de vloer gehouden) op de grond te tikken – niet volledig in de maat, maar dat komt nog wel 
Vanochtend op een playdate heeft hij zich vol energie op een xylofoon en een minipiano gestort. Dat terwijl er een ruim assortiment van de categorie ‘wielen’ uitgestald stond. Ik ben benieuwd of de piano bij opa en oma in Drunen rust krijgt, wanneer we daar logeren, komende week!
Leine
