In november komen we naar Nederland. Even ‘bijtanken’ met familie en vrienden, maar eigenlijk is dat een tweederangs activiteit – het is eigenlijk allemaal te doen om de bruiloft van Maartje en Vincent. En daarvoor zijn hier in Warschau al de eerste maatregelen getroffen ( en dan hebben we het nog niet eens over het regelen van cadeautjes! ).
Thomas is afgelopen dinsdag bij de kapper geweest. Reuze grappig, want tot 3 maand geleden had hij wel wat haartjes, maar waren die niet tot nauwelijks zichtbaar. Sinds de Wit-Russische / Oekrainsche wind er tijdens onze vakantie doorheen heeft geblazen, groeit het als paprika uit Tsjernobil. Het is voornamelijk erg wit – dus nog steeds niet heeel zichtbaar, maar het was nu toch zo lang dat er plukjes over z’n oortjes hingen. En in z’n nekje waren de eerste sporen van een ‘matje’ te bespeuren. Aangezien Thomas de bloedserieuze rol van ‘ringdrager’ is toebedeeld, moest daar dus echt iets aan gedaan worden. De kapper….
Om half 11 stond de afspraak. De kapper keek vreemd/geergerd op toen ik dus om 10 uur binnenstapte met m’n kleine ventje. Maar er ging wel een paar wenkbrauwen de lucht in, toen ik uitlegde waarom. Als Thomas eerst in alle rust de kapper bij anderen in actie kon zien (op dat moment het bijwerken van uitgroei) en rond kon kijken, dan zou het knippen zelf wel eens makkelijker kunnen uitvallen -toch?!
Wellicht was het gewoon de nieuwsgierige aard van Thomas, maar alle acties met schaar en tondeuse werden met grote concentratie in de spiegel gevolgd – en af en toe wilde hij weten waar dat gezoem achter z’n hoofd toch vandaan kwam. Binnen 10 minuten was de klus geklaard – en heeft Thomas een ‘coupe’. Wow. Dat dat kan met zo weinig haar 
Gisteren was ik aan de beurt. Andere kapper en dit maal zonder Thomas. Mijn verzoek (simpel – haal dat eraf wat nodig is om ‘t er weer gezond uit te laten zien) werd vrij geinterpreteerd. Eigenlijk heel professioneel, want sinds het duidelijk beter gaat met mijn schildklier, heb ik hele lagen nieuw haar erbij gekregen. Dus de lengte van het oude haar is aangepast aan de groeistand van ‘t nieuwe. Eindresultaat: een modern – maar toch wel erg Pools – koppie. Helaas vraagt het volgens mij ook minstens 15 minuten verzorging/fohnen per dag, maar daar kom ik morgen wel weer achter.
Enfin – de eerste voorbereidingen zijn getroffen. En we krijgen er steeds meer zin in. Nu maar hopen dat Thomas onthoudt wat ik bedoel met ‘ringen-voorzichtig-Maartje-Vincent’ bedoel
Dat kan toch prima! Een krukje als tafeltje, een Duplokist als stoeltje. Resultaat: Thomas dineert als een Kleine Koning – zo smaakt de banaan NOG lekkerder! Mmmmm!
