Het is overduidelijk HERFST in Warschau. De bomen tonen hun mooiste kleuren, de bladeren in combinatie met vochtige grond bieden die eerste geur van vergaan blad, het wordt kouder… lekker.
Gelukkig doet de verwarming het dit jaar wel weer: vorig jaar hebben we een tijdje zonder deze luxe moeten leven.
Nu het ’s ochtends buiten toch aanzienlijker minder aangenaam is, heb ik onze wandelingen maar verschoven naar de middag.
Vanochtend heb ik de kruiden in m’n keukenkastje opnieuw gerangschikt. Opeens had ik de pot Speculaaskruiden (groothandelverpakking, praktisch voor expats, hihi!) in m’n handen. Ik keek naar buiten en m’n blik stuitte op die rood-oranje gekleurde kastanjes die ons uitzicht sieren. Tsja.. en toen begon ‘t weer te kriebelen….
Dus nadat Thomas zich na z’n bordje pap gewillig in z’n bed had laten leggen, ging ik in de keuken om helemaal in m’n element te raken: er ging gebakken worden! Ik had nog een recept liggen dat ik nog steeds niet had uitgeprobeerd:
dat van Hollandse ONTBIJTKOEK! Nog even op het internet wat onderzoek gedaan naar het verschil tussen koekkruiden en speculaaskruiden. Maar al snel kwam ik tot de conclusie dat er wel 10 verschillende versies bestaan – en iedereen claimt dat zijn/haar mix de enige juiste is. Het scheelt, naar mijn bevindingen, steeds net 1 of 2 specerijen. Coriander, gember, cardemom, gemberpoeder, kaneel, kruidnagelpoeder, nootmuskaat…. ‘t Zal mij op dit moment om ‘t even zijn – ik ben tevreden met de inhoud van m’n Speculaaskruidenpot.
Terwijl ik m’n bloem stond te zeven, stak het idee de kop op om binnenkort speltmeel te gebruiken om van m’n voorraad af te komen.
Bakpoeder afmeten: tsja – zelfrijzend bakmeel is hier niet te koop.
Bruine basterdsuiker: ook dat staat niet in de schappen, hier in Polen. Gelukkig heb ik wel ergens een potentieel vervangende suiker staan.
Snuf zout – uit m’n zoutpotje van Poolse keramiek,
Vloeibare honing – honing ten overvloed hier in Warschau, geen probleem
en de 2,5 volle theelepels koekkruiden/speculaaskruiden, met nog de aanvulling van een halve theelepel gemberpoeder.
En sinds het deeg in ‘t bakblik in de oven staat, kruipt de geur van de herfst, de geur van speculaas-en-verwante-lekkernijen, van kamer naar kamer in mijn huis.
Thomas wordt zo wakker. Ik ben benieuwd of hij een Hollands neusje heeft…. Zou hij het merken? Zou hij reageren? Mijn neus leidt mij terug naar Nederland, lichtelijk weemoedig, naar familie, naar gezellige momenten….
Maar met dit lekkers dat in de oven staat, kan ik hier in Warschau ook prima genieten! Straks een pot thee zetten, de roomboter even vooraf uit de koelkast halen…. en dan genieten! En uiteraard – Thomas moet er ook aan geloven!
Geinteresseerd in ‘t recept? Laat ‘t even weten door te reageren 
Liefs,
Leine
Categorie: recepten
